تصاویر

آمار بازدید سایت

بازدید امروز :18
بازدید ديروز :228
بازدید ماه :5412
کل بازدیدها :407066

وظایف‌ نمایندگان ‌مجلس‌ شورای ‌اسلامی
29 تير 1388
نمایندگی
نمایندگی منصبی است كه از طریق انتخابات و رأی مردم فعلیت می‌یابد و دارای ویژگی‌های زیر است:
اول اینكه مقامی ملی است؛ نمایندگان مجلس هر یك منتخب حوزه انتخابیه معینی هستند، اما نمایندگی‌ آنان عام و از سوی همه ملت است؛ چون بر اساس اصل 67 قانون اساسی، نمایندگان به گونه‌ای سوگند یاد می‌كنند كه به معنای نمایندگی از طرف همه مردم كشور است نه حوزه انتخابیه‌ای خاص. البته این به معنای نفی ارتباط نمایندگان با مردم حوزه انتخابیه خود نیست.
دوم اینكه نمایندگی‌، امری كلی است كه و نمایندگان هم در حدود اختیاراتی كه به گونه فردی به آنها داده شده است و هم در حدود وظایف و اختیاراتشان به گونه گروهی تحت عنوان مجلس شورای اسلامی به وظایف خود عمل می‌كنند.
سوم اینكه نمایندگی غیر قابل عزل است؛ یعنی انتخاب‌كنندگان (بر خلاف وكالت در حقوق خصوصی)،‌ نمی‌توانند هر وقت لازم بدانند، نماینده خود را عزل‌كنند، و نماینده می‌تواند تا پایان دوره نمایندگی خود، بدون اجبار برای پاسخگوی به موكلین به طور مستقل مشغول انجام وظیفه شود.
دیگر اینكه مقام نمایندگی‌ دارای دو ویژگی زیر است: اول اینكه قائم به شخص است؛ یعنی این مقام به هیچ عنوان قابل‌واگذاری به دیگری نیست و نماینده منتخب مردم نمی‌تواند مقام خود را به دیگری واگذار كند. بند اول اصل 85 قانون اساسی به صراحت به این موضوع اشاره كرده است.
دوم اینكه مقام نمایندگی مشاركتی است نه شخصی و مستقل؛ یعنی نمایندگان به صورت مشترك در تصمیم‌گیری‌های مجلس شركت می‌كنند و مصوبات با رأی اكثریت به تصویب می‌رسد و به نام مجلس اعتبار و شایستگی اجرا می‌یابد.

وظایف اصلی نمایندگان مجلس چیست؟
نمایندگان مجلس و به طور کلی مجلس شورای اسلامی دو وظیفه اصلی دارند:
الف - قانونگذاری:
براساس اصل هفتاد و یکم قانون اساسی مجلس شورای اسلامی صلاحیت عام قانونگذاری را دارا می باشد: «مجلس شورای اسلامی در عموم مسایل در حدود مقرر در قانون اساسی می تواند قانون وضع کند». بر این اساس:
یکم: پیشنهاد و پیش نویس قوانین تحت دو عنوان لایحه و یا طرح به مجلس وارد می شود: «لایحه» مصوبه ای است که از طرف دولت پس از گذراندن مراحل قانونی برای تصویب به صورت قانون به مجلس ارائه می شود که ممکن است چند منشأ داشته باشد: 1. دولت، 2. رئیس قوه قضائیه، 3. شورای عالی استان ها.
«طرح» پیشنهادی است که توسط حداقل پانزده نفر از نمایندگان مجلس یا شورای عالی استان ها به مجلس ارائه می گردد. لوایح و طرح ها براساس درجه اهمیت شان به عادی، یک فوریتی، دو فوریتی و سه فوریتی، تقسیم می شوند.
دوم: قوانینی که جنبه تصویبی دارند نظیر:
1. قانون بودجه (اصل 52 قانون اساسی)
2. عهدنامه ها و قراردادهای بین المللی (اصل 77 قانون اساسی)
3. تغییر خطوط مرزی (طبق اصل 78 قانون اساسی)
4. محدودیت های ضروری کشور در شرایط اضطراری نظیر جنگ و... (اصل 79 قانون اساسی)
5. اخذ وام و کمک مالی (اصل 80 قانون اساسی).
6. استخدام کارشناسان خارجی (اصل 82 قانون اساسی)
7. انتقال بناها و اموال دولتی (اصل 83 قانون اساسی).
سوم: تفسیر قانون عادی: براساس اصل 73 قانون اساسی: «شرح و تفسیر قوانین عادی در صلاحیت مجلس شورای اسلامی است...».
چهارم: دامنه اختیارات مجلس در امر قانونگذاری به ضرورت تطبیق مصوبات مجلس شورای اسلامی با احکام شرع و قانون اساسی تأکید شده است (اصل چهارم و هفتاد و دوم قانون اساسی).
ب - نظارت مجلس:
مجلس شورای اسلامی علاوه بر وظیفه قانون گذاری، مسؤولیت های نظارتی نیز بر عهده دارد:
1. نظارت (دخالت) مجلس در تشکیل دولت:
وزرا پس از انتخاب توسط رئیس جمهور، برای گرفتن رأی اعتماد به مجلس معرفی می شوند (اصل 133 قانون اساسی) و مجلس باید نظر خود را مبنی بر اعتماد یا عدم اعتماد به فرد فرد آنها اعلام کند (اصل 87 قانون اساسی).
2. نظارت عام نمایندگان:
یکم - تذکر: تذکر شفاهی: هر یک از نمایندگان می تواند در نطق بیش از دستور خود هرگونه کوتاهی مجریان در اجرای قوانین را به طور شفاهی تذکر دهد.
تذکر کتبی: در صورت نقض قانون یا سوء جریان امور در دستگاه های اجرایی، نمایندگان مجلس می توانند از طریق رئیس مجلس به وزیر مسؤول یا رئیس جمهور به طور کتبی تذکر دهند.
دوم - سؤال: براساس اصل 88 قانون اساسی: «در هر مورد که حداقل یک چهارم کل نمایندگان مجلس شورای اسلامی از رئیس جمهور و یا هر یک از نمایندگان از وزیر مسؤول درباره یکی از وظایف آنان سؤال کنند، رئیس جمهور یا وزیر موظف است در مجلس حاضر شده و به سؤال جواب دهد».
طبق اصول 137 و 122 قانون اساسی وزراء و رئیس جمهور در مقابل مجلس مسؤول هستند از این رو نمایندگان مجلس می توانند آنان را مورد سؤال قرار دهند.
سوم - استیضاح رئیس جمهور، وزراء و هیئت وزیران: (براساس اصل 89 قانون اساسی)
3. نظارت بر امور مختلف کشور:
یکم - تحقیق و تفحص: طبق اصل 76 قانون اساسی «مجلس شورای اسلامی حق تحقیق و تفحص در تمام امور کشور را دارد».
بر این اساس موضوع تحقیق و تفحص عام است و شامل کلیه بخش های کشور علاوه بر وزارتخانه ها و دولت می گردد.
دوم - اصل نود قانون اساسی: براساس این اصل «هر کسی شکایتی از طرز کار مجلس یا قوه مجریه یا قوه قضائیه داشته باشد می تواند شکایت خود را کتبا به مجلس شورای اسلامی عرضه کند. مجلس موظف است به این شکایت رسیدگی کند و پاسخ کافی بدهد و در مواردی که شکایت به قوه مجریه و یا قوه قضائیه مربوط است رسیدگی و پاسخ کافی را از آنها بخواهد و در مدت متناسب نتیجه را اعلام نماید و در مواردی که مربوط به عموم باشد به اطلاع عامه برساند».
4. نظارت اطلاعی:
یکم - صلح دعاوی: طبق اصل 139 قانون اساسی: «صلح دعاوی راجع به اموال عمومی ودولتی یا ارجاع آن به داوری در هر مورد، موکول به تصویب هیأت وزیران است و باید به اطلاع مجلس برسد».
دوم - اطلاع از رسیدگی به اتهام برخی از مجریان: براساس اصل 140 قانون اساسی: «رسیدگی به اتهام رئیس جمهور و معاونان او و وزیران در مورد جرایم عادی با اطلاع مجلس شورای اسلامی و در دادگاه های عمومی دادگستری انجام می شود».
سوم - ارسال تصویب نامه ها و آیین نامه های دولت برای رئیس مجلس: به موجب اصل 138 قانون اساسی: «... تصویب نامه ها و آیین نامه های دولت و مصوبات کمیسیون های مذکور در این اصل، ضمن ابلاغ برای اجراء به اطلاع رئیس مجلس شورای اسلامی می رسد تا در صورتی که آنها را برخلاف قوانین باید با ذکر دلیل برای تجدید نظر به هیأت وزیران بفرستد.
5. نظارت مالی:
یکم - تصویب بودجه سالانه (اصل 52 قانون اساسی)
دوم - دیوان محاسبات کشور مستقیما زیر نظر مجلس شورای اسلامی می باشد و.. (اصل 54 و 55 قانون اساسی).

وظایف اصلی مجلس شورای اسلامی
با توجه به نقش مؤثر و مهم مجلس در نظام كشور، وظایف عمده مجلس در دو بخش خلاصه می‌گردد:
الف ـ قانونگذاری
ب ـ نظارت
حال جهت اطلاع و آگاهی از جایگاه مجلس شورای اسلامی در قانون اساسی و همچنین نحوه اداره مجلس براساس آئین‌نامه داخلی و آشنایی با بخش‌های مختلف مجلس شورای اسلامی كه مسئولیت ارتباط با مردم را به اشكال مختلف به عهده دارند به طور خلاصه اطلاعاتی ارایه می‌گردد.
وظایف قانونگذاری نمایندگان و مراحل تصویب قانون
ـ مجلس شورای اسلامی از نمایندگان ملت كه به طور مستقیم و با رای مخفی انتخاب می‌شوند تشكیل می‌گردد.
ـ دوره نمایندگی مجلس چهار سال است.
ـ عده نمایندگان مجلس شورای اسلامی دویست و نود نفر است.
ـ زرتشتیان و كلیمیان هر كدام یك نماینده و مسیحیان آشوری و كلدانی مجموعاً یك نماینده و مسیحیان ارمنی
جنوب و شمال هر كدام یك نماینده انتخاب می‌كنند.
ـ مجلس شورای اسلامی با حضور دو سوم مجموع نمایندگان (180 نفر) رسمیت پیدا می‌كند.
ـ مذاكرات مجلس شورای اسلامی باید علنی باشد و گزارش كامل آن باید از رادیو و روزنامه رسمی برای اطلاع عموم
منتشر شود.
ـ مجلس شورای اسلامی در عموم مسایل در حدود مقرر در قانون اساسی می‌تواند قانون وضع كند.
ـ مجلس شورای اسلامی نمی‌تواند قوانینی وضع كند كه با اصول و احكام مذهب رسمی كشور یا قانون اساسی
مغایرت داشته باشد. تشخیص این مسئله به عهده شورای نگهبان می‌باشد.
ـ به منظور پاسداری از احكام اسلامی و قانون اساسی از نظر عدم مغایرت مصوبات مجلس شورای اسلامی با آنها
، شورایی به نام شورای نگهبان با تركیب زیر تشكیل می‌شود:
1ـ شش نفر از فقهای عادل و آگاه به مقتضیات زمان و مسایل روز، انتخاب این عده با مقام رهبری است.
2ـ شش نفر حقوقدان، در رشته‌های مختلف حقوقی، از میان حقوقدانان مسلمانی كه به وسیله رئیس قوه قضاییه به مجلس شورای اسلامی معرفی می‌شوند و با رای مجلس انتخاب می‌گردند.
ـ تشخیص عدم مغایرت مصوبات مجلس شورای اسلامی با احكام اسلامی با اكثریت فقهای شورای نگهبان و تشخیص عدم تعارض آنها با قانون اساسی برعهده همه اعضای شورای نگهبان است.
ـ نمایندگان مجلس باید در نخستین جلسه مجلس به ترتیب زیر سوگند یاد كنند و متن قسم‌نامه را امضاء كنند:
بسم‌الله الرحمن الرحیم.
«من در برابر قرآن مجید به خدای قادر متعال سوگند یاد می‌كنم و با تكیه بر شرف انسانی خویش تعهد می‌نمایم كه پاسدار حریم اسلامی و نگهبان دستاوردهای انقلاب اسلامی ملت ایران و مبانی جمهوری اسلامی باشم، ودیعه‌ای را كه ملت به ما سپرده به عنوان امنیتی عادل پاسداری كنم و در انجام وظایف وكالت، امانت و تقوی را رعایت نمایم و همواره به استقلال و اعتلای كشور و حفظ حقوق ملت و خدمت به مردم پای‌بند باشم، از قانون اساسی دفاع كنم و در گفته‌ها و نوشته‌ها و اظهار نظرها استقلال كشور و آزادی مردم و تأمین مصالح آنها را مدنظر داشته باشم.»
نمایندگان اقلیتهای دینی این سوگند را با ذكر كتاب آسمانی خود یاد خواهند كرد.
ـ هیات رئیسه دائم مجلس مركب از رئیس و دو نایب رئیس و شش منشی و سه كارپرداز می‌باشد و انتخاب آنها برای مدت یك سال خواهد بود.
ـ به منظور بررسی و اصلاح و تكمیل لوایح دولت و طرح‌های قانونی كه نمایندگان و یا شوراهای عالی استان‌ها بر طبق اصول 24 و 102 قانون اساسی به مجلس می‌دهند به منظور تهیه و تمهید طرح‌های لازم و انجام وظایف دیگری كه بر طبق قانون به عهده مجلس گذاشته شده است كمیسیون‌هایی در مجلس تشكیل می‌گردد.
ـ هر نماینده به جز رئیس مجلس ملزم است عضویت یكی از كمیسیون‌های دائمی را كه برای آن انتخاب و تعیین می‌شود بپذیرد و در صورت تمایل می‌تواند در كمیسیون‌های دیگر مجلس با حق اظهارنظر و بدون حق رأی شركت كند.
ـ در هر جلسه رسمی یك نفر از نمایندگان كه مطلب مهمی داشته باشد و بخواهد به استحضار مجلس برساند می‌تواند تا یك ساعت قبل از شروع جلسه رسمی به عنوان نطق قبل از دستور در لوحه مخصوصی مشخصاً ثبت نام و مطالب خود را اظهار نماید و دو نفر دیگر از نمایندگان به نوبت طبق لیستی كه با قید قرعه مشخص شده است صحبت خواهند كرد. وقت هر كدام از نمایندگان برای نطق ده دقیقه است و می‌تواند تمام یا حداقل سه دقیقه از حق خود را به یك نماینده دیگر واگذار نماید.
ـ هر ماه گزارش‌كارهای كمیسیون‌ها به هیات رئیسه مجلس داده می‌شود تا از طریق تكثیر و نصب در تابلو به اطلاع نمایندگان برسد.
ـ در مواردی كه مجلس ضروری تشخیص دهد طبق اصل هفتاد و پنجم قانون اساسی اختیار وضع بعضی از قوانین را به كمیسیون‌های خود تفویض می‌نمایند.
ـ حداكثر مدت برای هر جلسه رسمی چهار ساعت است كه ممكن است یكسره و یا با فاصله تنفس باشد، مگر در موارد ضروری به تشخیص رئیس و تصویب مجلس، همچنین وقت دستور جلسات رسمی مجلس چنان تنظیم می‌شود كه با اوقات ادای نماز برخورد نداشته باشد.
ـ مذاكرات كامل هر جلسه با مصوبات ضبط و ثبت می‌شود و به انضمام اسامی غائبین و دیر آمدگان آن جلسه و حتی‌الامكان قبل از انعقاد جلسه بعد بین نمایندگان توزیع می‌شود.
ـ انعقاد رسمی جلسات و اعتبار اخذ رای، منوط به حضور حداقل دو سوم مجموع نمایندگان (180) نفر می‌باشد و اكثریت مطلق آراء وقتی حاصل می‌شود كه بیش از نصف نمایندگان صاحب رای حاضر، رای مثبت دهند مگر در مواردی كه قانون اساسی یا در آیین‌نامه به موجب قانون دیگر، نصاب دیگری تعیین شده باشد.
ـ برای ادامه مذاكرات، حضور حداقل مجموع نمایندگان (135 نفر) ضروری است.
ـ جلسات رسمی با تلاوت آیاتی چند از قرآن مجید كه حتی‌الامكان متناسب جلسه آن روز باشد آغاز خواهد شد.
ـ لایحه قانونی از طرف دولت به مجلس جهت تصویب پیشنهاد می‌شود.
ـ طرح قانونی پیشنهادی است كه با امضاء حداقل 15 نفر از نمایندگان در مجلس به رئیس داده می‌شود.
ـ به طور كلی تمام لوایح و طرح‌ها به استثنای لوایح و طرح‌های فوری و مربوط به بودجه و تفسیر قوانین عادی و سایر مواردی كه در این آیین‌نامه برای شور در آن مورد ترتیب خاص دیگری معین شده است دو شوری خواهد بود. فاصله دو شور حداقل باید پنج روز باشد. ـ در شور اول گزارش كمیسیون مربوط در خصوص لایحه یا طرح عادی در جلسه علنی مطرح می‌گردد و در رابطه با كلیات طرح و لایحه مذاكره می‌شود و در صورت تصویب با پیشنهادات كتبی نمایندگان كه تحویل هیات رئیسه شده است جهت بررسی به كمیسیون مربوطه ارجاع می‌شود.
ـ در شور دوم گزارش كمیسیون در مجلس مطرح می‌شود و پیشنهادات نمایندگانی كه در مهلت قانونی ارایه شده است مطرح می‌گردد و پس از بحث و بررسی در جزئیات طرح و لایه براساس آئین‌نامه داخلی مجلس رای‌گیری به عمل می‌آید و پس از تصویب جزئیات و ماده واحده مصوبه از طریق ریاست مجلس جهت اظهارنظر به شورای نگهبان ارسال می‌گردد.
ـ لوایح و طرح‌ها چهار قسم است عادی، یك فوریتی، دو فوریتی و سه فوریتی.
ـ لوایح و طرح‌های یك فوریتی آن است كه پس از تصویب فوریت به كمیسیون ارجاع می‌شود تا خارج از نوبت مورد بررسی قرار گیرد.
ـ طرح‌ها و لوایح دو فوریتی آن است كه پس از تصویب دو فوریت، بلافاصله به طبع و توزیع آن اقدام و 24 ساعت پس از توزیع در مجلس مطرح می‌شود.
ـ لایحه و طرح سه فوریتی آن است كه وقتی سه فوریت آن به تصویب مجلس رسید در همان جلسه وارد دستور می‌گردد.
ـ اخطار راجع به منافی بودن لوایح و طرح‌ها با قانون اساسی كشور یا آیین‌نامه داخلی مجلس مقدم بر اظهارات دیگر است و مذاكرات در موضوع اصلی را متوقف می‌كند و باید با استناد به اصل یا ماده مربوطه حداكثر ظرف مدت 5 دقیقه به عمل آید.
ـ اخذ رای در مجلس به پنج طریق انجام می‌گیرد:
1ـ رای یا قیام وقعود
2ـ رای با كلید برقی
3ـ رای علنی با ورقه
4ـ رای مخفی با ورقه
5 ـ رای مخفی با مهره
ـ كلیه مصوبات مجلس رسماً به شورای نگهبان فرستاده می‌شود در صورتی كه ظرف 10 روز پس از ابلاغ یا پس از انقضاء مدت تمدید ده روز مذكور در اصل 95 قانون اساسی، شورای نگهبان مخالفت خود را اعلام نكرد طبق اصل 94 قانون اساسی مصوبات از طرف مجلس جهت امضاء به دفتر ریاست جمهوری ابلاغ می‌شود.
خبرنگاران جراید و صداوسیما با داشتن كارت مخصوص می‌توانند محل مخصوص حضور یافته و ناظر مذاكرات جلسه علنی باشند. در جلسات علنی مجلس تماشاچیان می‌توانند حضور داشته باشند و در مدت حضور در جلسه باید سكوت را رعایت نموده و از هرگونه ابراز احساسات خودداری نمایند.
ـ نمایندگان مجلس شورای اسلامی علاوه بر حضور در حوزه‌های انتخابیه در ایام تعطیلی، در دفاتر استانی ملاقات مردم با نمایندگان نیز در ساعت‌های مشخصی كه توسط روابط عمومی از رسانه‌های گروهی اعلام می‌شود با موكلین بدون تشریفات خاصی ملاقات می‌نمایند.
ـ ضمن اینكه كلیه مكاتبات مردم با نمایندگان توسط دبیرخانه مستقیماً در اختیار نمایندگان قرار می‌گیرد كلیه نامه‌هایی كه حاوی پیشنهاد و طرح و انتقاد در رابطه با مسایل مطروحه در مجلس می‌باشد از طریق روابط عمومی در اختیار كمیسیون‌ها، نمایندگان و مسئولین ذی‌ربط قرار می‌گیرد.
ـ مجلس شورای اسلامی دارای دو كتابخانه است كه از كتابخانه‌های معتبر كشور می‌باشند و كتب نفیس و اسناد تاریخی منحصر به فردی در آنها نگهداری می‌شود.
ـ مشروع مذاكرات مجلس شورای اسلامی، همچنین كلیه قوانین مصوب توسط روزنامه رسمی كشور منتشر و در اختیار عموم قرار می‌گیرد.
ـ اولین دوره مجلس شورای اسلامی در هفتم خردادماه سال 1359 با پیام رهبر كبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی (ره) افتتاح شد.
ـ اولین انتخابات مجلس شورای اسلامی در روز جمعه مورخ 24/12/1358 برگزار گردید.
ـ مجلس شورای اسلامی در تاریخ بیست‌وسوم تیرماه سال 1372 با تصویب ماده واحده‌‌ای روز دهم آذرماه سالروز شهادت مجتهد مجاهد و سیاستمدار متعهد آیت‌الله سید حسن مدرس را به عنوان روز مجلس نام‌گذاری كرد.
وظایف نظارتی مجلس شورای اسلامی
ـ لوایح قانونی پس از تصویب هیات وزیران به مجلس تقدیم می‌شود و طرح‌های قانونی به پیشنهاد حداقل پانزده نفر از نمایندگان، در مجلس شورای اسلامی قابل طرح است.
ـ عهدنامه‌ها، مقاوله‌نامه‌ها، قراردادها و موافقت‌نامه‌های بین‌المللی باید به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد.
ـ گرفتن و دادن وام و یا كمك‌های بدون عوض داخلی و خارجی از طرف دولت باید با تصویب مجلس شورای اسلامی باشد.
ـ هر نماینده در برابر تمام ملت مسئول است و حق دارد در همه مسایل داخلی و خارجی كشور اظهار نظر نماید.
ـ نمایندگان مجلس در مقام ایفای وظایف نمایندگی در اظهارنظر و رای خود كاملاً آزادند و نمی‌توان آنها را به سبب نظراتی كه در مجلس اظهار كرده‌اند یا آرایی كه در مقام ایفای وظایف نمایندگی خود داده‌اند تعقیب یا توقیف كرد.
ـ رئیس جمهور برای هیات وزیران پس از تشكیل و پیش از هر اقدام دیگر باید از مجلس رأی اعتماد بگیرد.
ـ در هر مورد كه حداقل یك چهارم كل نمایندگان مجلس شورای اسلامی از رئیس جمهور و یا هر یك از نمایندگان از وزیر مسئول، درباره یكی از وظایف آنان سئوال كنند، رئیس جمهور یا وزیر موظف است در مجلس حاضر شود و به سوال جواب دهد.
ـ نمایندگان مجلس شورای اسلامی می‌توانند در مواردی كه لازم می‌دانند هیات وزیران یا هر یك از وزرا را استیضاح كنند. استیضاح وقتی قابل طرح در مجلس است كه با امضای حداقل ده نفر از نمایندگان به مجلس تقدیم شود.
ـ اگر مجلس به هیات وزیران و یا وزیران مورد استیضاح رای اعتماد نداد، هیات وزیران یا وزیر مورد استیضاح عزل می‌شود.
ـ در صورتی كه حداقل یك سوم از نمایندگان مجلس شورای اسلامی رئیس جمهور را در مقام اجرای وظایف مدیریت قوه مجریه و اداره امور اجرایی كشور مورد استیضاح قرار دهند، رئیس جمهور باید ظرف مدت یك ماه پس از طرح آن در مجلس حاضر شود و در خصوص مسایل مطرح شده توضیحات كافی بدهد. در صورتی كه پس از بیانات نمایندگان مخالف و موافق و پاسخ رئیس جمهور، اكثریت دو سوم كل نمایندگان به عدم كفایت رئیس جمهور رأی دادند مراتب جهت اجرای بند 10 اصل یكصد و دهم به اطلاع رهبری می‌رسد.
ـ هر كس شكایتی از طرز كار مجلس یا قوه مجریه یا قضاییه داشته باشد، می‌تواند شكایت خود را كتباً به مجلس شورای اسلامی عرضه كند. مجلس موظف است به این شكایت رسیدگی كند و پاسخ كافی دهد و در مواردی كه شكایت به قوه مجریه یا قوه قضاییه مربوط است رسیدگی و پاسخ كافی دهد و پاسخ كافی از آنها بخواهد و در مدت متناسب نتیجه را اعلام نماید و در موردی كه مربوط به عموم باشد به اطلاع عامه برساند