تصاویر

آمار بازدید سایت

بازدید امروز :18
بازدید ديروز :228
بازدید ماه :5412
کل بازدیدها :407066

استقلال کُردهای سوریه
07 ارديبهشت 1395
 نمایندگان اقوام و ملیت های مختلف سوریه از جمله کردها، اعراب، آشوری ها، مسیحیان سریانی، ترکمن ها، ارمنی ها، چرکس ها و چچنی ها همراه با نمایندگانی از واحدهای مدافع خلق سوریه YPG و واحدهای مدافع زنان YPJ در 17 ماه مارس 2016 فدراسیون رسمی شمال سوریه را در محدوده ای به مساحت 250 مایل از مناطق عمدتا کردنشین در امتداد مرز سوریه و ترکیه اعلام کردند. پوتین، رئیس جمهور روسیه در 15 مارس، دو روز قبل از آن با اعلام «اتمام ماموریت» خود در سوریه و فرمان خروج جت ها و پرسنل روسیه از این کشور بسیاری از نقاط جهان را شگفت زده کرد. این دو رویداد ارتباط نزدیکی با هم دارند.
 

 "طرح B"جان کری یا "طرح A" پوتین؟/ اف. ویلیام انگدال

اهداف مشترک و متناقض:آغاز خروج نیروهای روسیه و اعلام منطقۀ فدرال خودمختار کردها در سوریه با هم ارتباط دارند اما نه به شیوه ای که بسیاری از رسانه های غربی گزارش می کنند. مرحله متفاوت و مجزایی از طرح طولانی مدت وزارت امور خارجۀ آمریکا برای پروژه جدید و بزرگ خاورمیانه که اولین بار در سال 2003 پس از حملۀ آمریکا به عراق توسط کاندولیزا رایس اعلام شد، آغاز شده است.

ماهیت دقیق همکاری آشکار و تعجب آور دولت اوباما با روسیه جهت ترسیم مجدد نقشۀ سیاسی سوریه به شکل قبل از پیمان نامۀ سایکس پیکو و یا حداقل یک کپی مدرن از آن چیست؟ آیا حمایت روسیه از سیستم فدرال تازه اعلام شدۀ تحت تسلط کردها درشمال سوریه که منجر به شکل گیری کردستان بزرگ که کردهای ترکیه، سوریه، عراق و ایران را متحد می کند، خواهد شد؟ و این که سفر وزیر دفاع آمریکا به سوریه در روزهای اخیر و ستایش موفقیت های نظامی کردهای سوریه چه اهمیتی دارد؟

واضح است که یک تغییر ساختاری بسیار بزرگ در چشم انداز ژئوپولیتیک خاور میانه در حال رخ دادن است. سوال این است که هدف از این کار چیست؟

پانصد سال جنگ

جمعیت کردها در نتیجۀ تکه تکه کردن عمدی نقشۀ امپراتوری شکست خورده عثمانی پس از جنگ جهانی اول به دست انگلیس و فرانسه از حاکمیت ملی محروم شدند. فرهنگ کردها به قبل از ظهور اسلام و مسیحیت در حدود 2500 سال قبل بازمی گردد. از لحاظ قومیت کردها نه عرب هستند و نه ترک. آنها کُرد هستند. امروزه آنها عمدتا مسلمان سنی هستند اما از لحاظ قومیت کردهایی هستند که جمعیت 35 میلیونی آن ها بین چهار کشور مجاور تقسیم شده است.

مبارزات آن ها با ترک ها، که از استپهای آسیای مرکزی در دوران سلسله سلجوقی در اواسط قرن دوازدهم به آن ها حمله کردند، طولانی و خشن بوده است. مناطق کردنشین در قرن 16 به میدان جنگ بین ترکان عثمانی و امپراتوری فارس مبدل شد. کردها درست مانند لهستانی ها در طول قرن گذشته یا حتی بیش از آنان در این میان بازنده بودند. در سال 1514 سلطان ترک ها در صورت موافقت کردها جهت پیوستن به امپراتوری عثمانی پس از شکست ارتش فارس، پیشنهاد آزادی و استقلال گسترده ای را به آنان داد. کردها برای عثمانی نقش سپری در برابر حملۀ احتمالی فارس ها در آینده را داشتند.

صلح بین سلطان ترک و مردم کُرد تا قرن 19 ادامه یافت. سپس در اوایل قرن 19، زمانی که سلطان ترک تصمیم گرفت کردهای امپراتوری خود را وادار به دست برداشتن از استقلال خود کند درگیری بین کردها و ترک ها آغاز شد. نیروهای عثمانی به توصیه آلمانی ها، از جمله هلموت فون مولت جنگ های وحشیانه ای به راه انداختند تا کردهای مستقل را تحت کنترل خود درآورند. شورش کردها برای تشکیل کردستانی مستقل از قسطنطنیه در برابر سلطان ترک ورشکسته و بی رحم عثمانی تا جنگ جهانی اول ادامه یافت.

در سال 1916 توافق مخفیانه ای میان انگلیس و فرانسه به نام سایکس پیکو شکل گرفت که به دنبال تجزیۀ کردستان پس از جنگ بود. در آناتولی یک شاخۀ مذهبی سنتی از مردم کرد به منظور جلوگیری از سلطه اروپاییان مسیحی با رهبر ترکیه، مصطفی کمال، که بعدها به کمال آتاتورک معروف شد متحد شد. کمال نزد رهبران قبایل کُرد رفت تا حمایت آنان را در جنگ خود برای آزادسازی ترکیه مدرن از قدرت های استعماری اروپایی، به ویژه بریتانیا و یونان جلب کند. کردها در جنگ استقلال ترکیه شانه به شانۀ کمال جنگیدند تا آناتولی اشغالی را آزاد کنند و در سال 1922 ترکیه ای مستقل از انگلیس و یونان را شکل دادند. شوروی در برابر اتحاد انگلیس و یونان از آتاتورک و کردها حمایت کرد. در سال 1921 فرانسه بخش دیگری از چهار منطقۀ کردنشین را به سوریه که همراه با لبنان جزئی از غنائم فرانسه از معاهدۀ سایکس پیکو بود، تقدیم کرد. قدرت های اروپایی در سال 1923 در کنفرانس صلح لوزان، ترکیۀ آتاتورک را که بخش کوچکی از امپراطوری عثمانی قبل از جنگ بود، به رسمیت شناختند و بزرگترین جمعیت کرد در آناتولی را بدون تضمین استقلال و حقوق آنان به ترکیه مستقل جدید تقدیم کرد. کردهای ایران نیز در یک درگیری و نارضایتی دائمی با دولت شاه زندگی می کردند.

در نهایت گروه چهارم کردها در حوزۀ بریتانیایی نقشۀ تازۀ سایکس پیکو به نام عراق قرار گرفت. منبع نفتی شناخته شده ای در داخل و اطراف موصل و کرکوک وجود دارند. در حالی که کردها خواستار استقلال بودند، ترکیه و بریتانیا هر دو مدعی این منطقه بودند. بریتانیا در سال 1925 موفق به دریافت قیمومت سرزمین های نفت خیز عراق شد که مناطق کردنشین را نیز در برمی گرفت.  بریتانیا وعده داد که به کردها اجازه ایجاد دولتی مستقل را خواهد داد و این یکی دیگر از وعده های دروغین بریتانیا در تاریخ تیره و تار ماجراجوی های استعمارگرانه اش در خاور میانه بود. سرزمین کردها در اواخر سال 1925  که از قرت دوازهم به عنوان کردستان شناخته می شود بین ترکیه، ایران، عراق و سوریه تقسیم شد و برای اولین بار در طول 2500  سال گذشته از استقلال فرهنگی خود محروم شدند.

مهار گیج کننده یا اقدامی ماهرانه؟

قابل درک است که کردهای سوریه با چنین تاریخی از خیانت و جنگ برای از بین بردن و یا سرکوب شان، امروز سعی کنند از نقش نظامی بسیار ضروری خود در مبارزه داعش در شمال سوریه در امتداد مرز ترکیه بهره برداری کنند. با این حال، با آینده نامشخص بشار اسد و کشور سوریه متحد، به نظر می رسد اقدام کردهای سوریه در روژاوا جهت اعلام استقلال خود امری عجولانه بوده است و خطر جنگ در دو جبهه علیه دمشق و علیه ارتش اردوغان را که در حال حاضر درگیر جنگی بی رحمانه علیه کردی های خود در ترکیه و در مرز خود با سوریه است، به همراه خواهد داشت. اسد اعلام استقلال کردها را به رسمیت نشناخته است و گفته می شود که به شدت با آن مخالف است. اخباری مبنی بر وقوع درگیری هایی میان واحدهای دفاع از خلق YPG و نیروهای نظامی ارتش عربی سوریه ی بشار اسد گزارش شده است.

اکنون باید به اعلامیه تعجب برانگیز ولادیمیر پوتین در 15 مارس در اعلام خروج نظامی روسیه از سوریه برگردیم:

اعلام یک سرزمین خود مختار با اکثریت جمعیت کُرد با حمایت مسکو در امتداد مرز ترکیه، یک تغییر جغرافیای سیاسی مهمی در سوریه به شمار می آید.

در 7 فوریه سال جاری اتفاقی بحث برانگیزی رخ داد که بازتاب چندانی در رسانه های غربی نداشت. کردهای سوریه، که حزب اتحاد دموکراتیک کردها (PYD)، مهمترین سازمان سیاسی کردهای سوریه، نمایندگی آنها را بر عهده دارد، برای افتتاح اولین دفتر خارجی خود در مسکو مورد استقبال روسیه قرار گرفتند. مقامات وزارت خارجه روسیه در مراسم افتتاحیه این دفتر حضور داشتند. واقعیتی که اطلاع چندانی از آن وجود ندارد، این است که روابط مثبت روسیه با کردها به بیش از دو قرن پیش باز می گردد. کردها از سال 1804 به بعد نقش مهمی در جنگ روسیه با ایران و ترکیه عثمانی ایفا کرده اند.

علی رغم اصرار جدی روسیه برای حضور حزب اتحاد دموکراتیک کردهای سوریه در مذاکرات صلح سوریه در ژنو به عنوان بخشی از اپوزیسیون مشروع ضد داعش که نقش تعیین کننده ای در شکست داعش و دیگر سازمان های تروریستی در شمال سوریه داشته است، ترکیه و واشنگتن حاضر نشدند حزب اتحاد دموکراتیک را به این مذاکرات دعوت کنند. از سوی دیگر واشنگتن حاضر به پذیرش درخواست های ترکیه و اردوغان برای قطع هر گونه حمایت از کردهای سوریه نشد. یک بازی دوگانه از سوی واشنگتن در جریان است و به نظر می رسد که روسیه در آن مداخله کرده است. آیا این وضعیت به معنی وجود طرحی بزرگ میان واشنگتن و مسکو بر سر " راه حل بوسنی " برای سوریه است؟

این مرحله بیشتر همانند یک حرکت زیرکانۀ ورزش جودو از سوی پوتین است که خود یک استاد قدیمی جودو، دارای دان 8 جودو و رئیس کنونی و افتخاری اتحادیه جودو اروپا است. به نظر می رسد روسیه، علی رغم کاهش نیروی هوایی و خارج کردن نیروهای نظامی خود از سوریه، اولین منطقه " پروازممنوع" را در سوریه ایجاد کرده است. این اقدام مهمترین خواسته پنج ماه قبل پنتاگون آمریکا و ترکیه، به عنوان گامی ضروری برای سرنگونی اسد و دولت سوریه و ایجاد دولتی ضعیف برای حکومت بر سوریه ای بالکانی بود؛ با این تفاوت که منطقه پرواز ممنوع روسیه هدفی کاملا متفاوت دارد و آن محفاظت از کردهای سوریه در برابر حمله نظامی احتمالی ترکیه می باشد.

ایجاد منطقه 250 مایل مربع فدرال و خودمختار تحت سلطه کردها در شمال سوریه موجب بسته شدن مرز پر منفذ ترکیه خواهد شد که نیروهای داعش و دیگر گروه های تروریستی بطور مداوم توسط نیروهای نظامی ترکیه و سازمان اطلاعاتی MIT آن کشور برای ادامه جنگ تقویت می شوند. منطقه پرواز ممنوع روسیه مانع حملات نظامی ترکیه است. در حالی که روسیه بسیاری از هواپیماهای نیروی هوایی خود را خارج کرده است، مسکو اعلام کرده است که پایگاه نیروی دریایی قدیمی خود در طرسوس و پایگاه هوایی خمیمم در نزدیکی لاذقیه و همچنین سامانه پیشرفته S-400 ضد هوایی خود را برای مقابله با هر گونه حمله هوایی از سوی ترکیه یا عربستان سعودی به منطقه خودمختار کُردی سوریه حفظ خواهد کرد. روسیه همچنین جنگنده های SU-30SMs و SU-35 را از خمیمم خارج نکرده است  وهمانگونه که روسیه در هفته های اول مداخله به شیوه ای قابل توجه نشان داد، هواپیماهای SU-34S این کشور جنگنده هایی دوربرد بوده و می توانند در صورت نیاز با برخواستن از جنوب روسیه اهدافی را در سوریه بمباران کنند. همچنین موشک های کروز روسیه دارای برد وسیع 1500 کیلومتر و 4500 کیلومتر (X-101) هستند و می توانند از دریای خزر اهدافی را مورد اصابت قرار دهند.

حزب اتحاد دمکراتیک کُرد و شاخه مسلح آن در داخل سوریه در حال تهاجم و گسترش منطقه تحت کنترل خود در امتداد مرز سوریه و ترکیه هستند. آنکارا نگران این مسئله بوده و نمی تواند آن را نادیده بگیرد. حزب اتحاد دموکراتیک زیر مجموعه حزب کارگران کردستان (پارتی کریکارانی کردستان) و یا پ.ک.ک است که در حال جنگی خونین برای بقا علیه ارتش ترکیه است. روسیه هم پ.ک.ک را که در دوران جنگ سرد از این حزب علیه ترکیه که عضو ناتو است پشتیبانی کرد، و هم حزب اتحاد دموکراتیک سوریه را به رسمیت می شناسد. پ.ک.ک در سال 1978 توسط یک کرد اهل ترکیه بنام عبدالله اوجالان تاسیس شد و از همان ابتدا مورد حمایت روسیه و اتحاد جماهیر شوروی قرار گرفت. روابط روسیه و کردها به اواخر قرن 18 بازگشت می گردد. سوریه ی تحت حکومت حافظ اسد، پدر بشار در طول دهه ی 1980 در دوران جنگ سرد از کشورهای تحت نفوذ اتحاد جماهیر شوروی و حیاتی ترین حامی پ.ک.ک بود و پایگاهی امن را برای این گروه در داخل سوریه فراهم آورد.

شاخه نظامی حزب اتحاد دموکراتیک در سوریه از روسیه تسلیحات و پشتیبانی هوایی دریافت کرده است تا در ماه های اخیر وسعت منطقه ی تحت کنترل خود در امتداد مرز سوریه و ترکیه را به شدت گسترش دهد؛ بنابراین جای تعجب نیست که حزب اتحاد دموکراتیک اولین دفتر نمایندگی خارجی خود را در مسکو افتتاح کرد و نه در واشنگتن.

پس از آنکه اردوغان قبل از انتخابات سال 2015 مذاکرات صلح خود را با کردها در آناتولی ترکیه متوقف نمود وعملیات نظامی علیه آنها را آغاز کرد، پ.ک.ک حملات خود علیه نیروهای آنکارا را در مرز ترکیه و در منطقه خودمختار تازه اعلام شده تحت سلطه کردها در سوریه از سر گرفت. فعالان پ.ک.ک در منطقه آناتولی در مرز با سوریه حکومت خودمختار اعلام کرده اند و جنگجویان پ.ک.ک در شهرها مبارزه می کنند، تونل حفر می کنند و با استفاده از هر چیزی، از تک تیر اندازها و راکت اندازها گرفته تا بمب های دست ساز به نیروهای امنیتی ترکیه حمله می کنند. پ.ک.ک از فروپاشی حکومت صدام حسین پس از سال 2003 استفاده کرد و مقر خود را در خارج از خاک ترکیه و در کوه های امن قندیل در شمال عراق و در منطقه کردستان آن کشور مستقر ساخت.

پ.ک.ک و روسیه باهم همکاری استراتژیک دارند. از اواخر سال گذشته که ارتش ترکیه یکی از جت های روسی را در حریم هوایی سوریه سرنگون کرد، روسیه به طور چشمگیری سیاست خود را برای منزوی کردن و محدود کردن ترکیه به کار گرفته است. این بدان معنی است که امروز پ.ک.ک و حزب سوری وابسته به آن، همراه با مسکو دشمنان مشترکی به نام داعش و ترکیه دارند؛ این در حالی است که ایالات متحده بایستی محتاطانه گام بردارد چرا که ترکیه از اعضای استراتژیک و حیاتی ناتو است. مسکو می تواند با همکاری با کردها در جنگ علیه داعش، که جزء توافق آتش بس نیست، پیشروی کند و در عین حال ترکیه را نیز مجازات کند. این وضعیت به نوبه خود به پوتین اجازه می دهد تا یک بار دیگر آمریکا را در سوریه غافلگیر کرده و باعث ایجاد اختلاف در روابط ترکیه و آمریکا شده و در نتیجه ناتو را تضعیف کند.

دیدار رئیس جمهور اسرائیل با پوتین

بایستی اسرائیل را نیز به وضعیت بسیار پیچیده ی کنونی اضافه نمود.

روابط میان مسکو و تل آویو در ماه های اخیر گسترده تر از روابط میان حکومت نتانیاهو و دولت اوباما است. نتانیاهو بلافاصله پس از آغاز اعزام نیروهای روسی به سوریه در سپتامبر سال گذشته به مسکو رفت تا بین نیروهای روسی در سوریه و ارتش اسرائیل یک مکانیسم هماهنگی ایجاد کند.

رووین ریولین، رئیس جمهور اسرائیل در 15 مارس برای دیدار با ولادیمیر پوتین، بحث در مورد سوریه و ایجاد زمینۀ مناسب برای خروج نیروهای نظامی روسیه به مسکو رفت. به گفتۀ رسانه های اسرائیل، این دو در مورد هماهنگی مستمر بین اورشلیم و مسکو در مورد فعالیت های نظامی در سوریه بحث کرده اند. دولت روسیه در گفتگو با نخست وزیر مدودف هم چنین از افزایش واردات محصولات کشاورزی اسرائیل به جای واردات تحریم شدۀ ترکیه صحبت کرد. ریولین همچنین به ارتباط ایجاد شده توسط یک میلیون شهروند روسی الاصل در اسرائیل اشاره کرد. مذاکرات ریولین در مسکو مورد تایید نتانیاهو نخست وزیر قرار گرفت که خود به زودی برای بحث در مورد سوریه و روابط تجاری به دیدار پوتین خواهد رفت. یک مقام اسرائیلی به رسانه های اسرائیل گفت که «در طول چند ماه گذشته ما مرتبا با بلندپایه ترین مقامات روس در تماس بوده ایم و این ارتباطات ادامه خواهد داشت.

اتحاد میان روسیه، اسرائیل و کردها؟

کردهای سوریه نیز همانند کردهای عراق در پشت صحنه در حال مذاکره برای ایجاد روابط با دولت نتانیاهو هستند. به گفته پروفسور اوفرا بنجیو، رئیس برنامه مطالعات کردی در دانشگاه تل آویو، در مصاحبه با تایمز اسرائیل، کردهای سوریه مایل به ایجاد روابط با اسرائیل و همچنین با روسیه هستند. بنجیو با اشاره به رهبران کرد سوریه اظهار داشت،« من می دانم که برخی در پشت صحنه به اسرائیل رفته اند اما آن را به اطلاع عموم نرسانده اند». وی همچنین گفت که کردهای سوریه تماسهای شخصی داشته و می خواهند پیامی جهت ابراز تمایل خود به داشتن روابط با اسرائیل را ارسال کنند. وی گفت: « به نظر می رسد که کردهای عراق در پشت صحنه حضور دارند. به محض این که احساس قدرت بیشتری کنند می توانند در مورد آشکار ساختن این روابط فکر کنند. نتانیاهو در سال 2014 اظهار داشت، « ما باید ... از آرمان کردها برای استقلال حمایت می کنیم» و افزود که کردها « مبارزانی هستند که تعهد سیاسی خود را به اثبات رسانده اند و سزاوار استقلال هستند. »

هنگامی که کردهای عراق در سال 2015 بغداد را به مبارزه طلبیده و فروش مستقیم نفت خود را در اقلیم کردستان آغاز کردند، اسرائیل به خریدار عمدۀ آنان تبدیل شد. درآمدهای نفتی به کردهای عراق اجازه داد که مبارزات خود جهت بیرون راندن داعش از منطقه را از لحاظ مالی تامین مالی کنند.

آشکار است که روابط گسترده تری از آن چه ما شاهد آن هستیم میان مسکو-تل آویو و فدرال مستقل تازه اعلام شدۀ کردهای سوریه وجود دارد . بر طبق گزارشی از یک وبلاگ در زمینه صنعت گاز طبیعی، اسرائیل و روسیه در حال توافق بر سر یک دستور کار اجرایی در شرق مدیترانه هستند. اسرائیل با توقف مذاکرات خود با اردوغان در رابطه با فروش گاز طبیعی لویاتان اسرائیل به ترکیه برای جایگزینی گاز شرکت گازپروم روسیه که هنوز هم با وجود تحریم ها تامین کنندۀ 60 درصد از گاز ترکیه است، موافقت خواهد کرد. در این گزارش آمده است که ارتش اسرائیل «ترجیح می دهد همکاری های نظامی خود با روسیه را در مورد فروش گاز اسرائیل به ترکیه حفظ کند و در صورتی که ترکیه به منافع روسیه صدمه بزند و یا پوتین را خشمگین کند ان را اعمال کند.»

مذاکرات اسرائیل و ترکیه بر سر سلاح و گاز اسرائیل در 14 مارس مورد حمایت جو بایدن معاون رئیس جمهور آمریکا در نشستی در تل آویو با نتانیاهو قرار گرفت. به گزارش مطبوعات اسرائیل، بایدن نتانیاهو را برای رسیدن به توافق با ترکیه و پایان توقف شش سالۀ روابط ترکیه و اسرائیل تحت فشار قرار داد. بر طبق هاآرتص، بایدن به نتانیاهو گفت که رئیس جمهور ترکیه، رجب طیب اردوغان مشتاق است با اسرائیل به توافق برسد و  بایدن اظهار داشت که مایل است "به هر شکل ممکن" به دستیابی توافق بین این دو متحد ایالات متحده کمک کند.

"طرح B" جان کری؟

در واقع اگر پوتین در حال حاضر توانسته است نتانیاهو را به لغو مذاکرات آشتی میان ترکیه و اسرائیل به نفع همکاری نزدیک تر با روسیه در باره مسائلی که هنوز فاش نشده ترغیب کند، برنامه های آمریکا برای سوریه و کل خاورمیانه و همچنین برنامه های آمریکا برای منزوی کردن و تضعیف روسیه را به کلی به هم خواهد ریخت.

جان کری ،وزیر امور خارجه آمریکا در 23 فوریه در کمیتۀ روابط خارجی مجلس سنا در بیانه ای جنون آمیز اعلام کرد که روسیه نقشی حیاتی در  تحقق مذاکرات ژنو و دیگر مذاکرات صلح و توافق ایران با قرارداد هسته ای ایفا کرده است. سپس سریعا این بیانیه عجیب را اضافه کرد: «  بحث قابل توجهی در مورد طرح B در صورت شکست ما در میز مذاکرات در جریان است.» کری غیر از اشاره بالکانیزه کردن سوریه، درباره مناطق خودمختار چیزی نگفت و اظهار داشت که  ممکن است «اگر بیش از این صبر کنیم دیگر برای حفظ اتحاد سوریه دیر شود.»

گفته می شود که "طرح B" گزارشی است که چند سال پیش توسط مایکل اوهانلون از جانب اتاق فکر موسسه بروکینگز مطرح شده و به تازگی طرح خود را در رسانه های ایالات متحده تکرار کرده است. این طرح خواستار تقسیم سوریه به کنفدراسیونی چند بخشی است: "یک بخش عمدتا علوی (فرقه خود اسد) در امتداد ساحل مدیترانه؛ یک بخش مربوط به کُردها در امتداد کریدور شمال و شمال شرق در نزدیک مرز ترکیه؛ بخش سوم عمدتا دروزی در جنوب غربی؛ بخش چهارم مربوط به مسلمانان عمدتا اهل سنت و نهایتا یک منطقه مرکزی شامل گروه های مختلط در کمربند اصلی جمعیت کشور از دمشق تا حلب است. به احتمال زیاد ایجاد ثبات در منطقه آخر مشکل باشد اما در بخش های دیگر این گونه نخواهد بود. تحت چنین ترتیبی، اسد در نهایت مجبور به کناره گیری از قدرت دمشق خواهد شد. با این حال او شاید بتواند به عنوان رهبر بخش علوی باقی بماند. یک دولت مرکزی ضعیف جای او را خواهد گرفت. "

هنگامی که از دیمیتری پسکوف، سخنگوی پوتین در مورد اشارۀ کری به "طرح B" آمریکا پرسیده شد، پاسخ داد که روسیه در حال حاضر در برخورد با وضعیت در سوریه بر "طرح A" تمرکز کرده است.

با توجه به سیاست های ریاکارانۀ ایالات متحده مبنی بر پشتیبانی و عدم پشتیبانی از استقلال کردهای سوریه، بحث آن در مورد طرح B، یعنی بالکانیزه سوریه به سبک بوسنی و تبدیل این کشور به چند منطقه ضعیف و حمایت از آشتی اردوغان با اسرائیل، اقدامات اخیر روسیه پیش از ان که پاسخگوی برخی سوالات باشد، سوالات بیشتری را مطح می کند. آیا روسیه آنچنان که برخی از رسانه های اسرائیل می گویند حاضر است که وعدۀ خود مبنی بر ارسال سیستم های ضد هوایی S-300 پیشرفتۀ خود به ایران و روابط آینده با تهران از جمله پیوستن به حوزه اقتصادی چین-ایران و روسیه در سازمان همکاری شانگهای و ساخت جاده جدید ابریشم اقتصادی، اروپایی- آسیایی را زیر پا بگذارد تا با اسرائیل علیه ترکیه وارد معامله شود؟ در غیر این صورت استراتژی ژئوپولیتیک واقعی پوتین پس از بیرون کشیدن نیروهای خود از سوریه در حمایت از استقلال کردستان و مذاکرات همزمان با ریولین چیست؟ آیا دام بزرگی برای اردوغان گسترده شده تا وی را دیوانه کند و به منطقۀ در حال حاضر مستقل کردستان در طول مرز خود حمله کند و صحنه را آماده کند تا ترکیه را وادار به پذیرش استقلال پ.ک.ک در ترکیه و کردهای دیگر کند؟ آیا واشنگتن چنین قصدی دارد؟   

آنچه روشن است این است که همه بازیگران این بازی بزرگ بر سر ثروت انرژی سوریه و کل خاورمیانه درگیر فریب دادن یکدیگر هستند. سوریه به هیچ وجه به مذاکرات صلح صادقانه نزدیک نیست.

منبع: نیوایسترن اوت لوک

ترجمه: خبرگزاری کردپرس برای عضویت در کانال کردپرس کلیک نمایید


كد خبر: 1414 تعداد بازدید خبر: 149 چاپ خبر ارسال خبر به يك دوست

  

  • نظرتان را در مورد این خبر با ما در میان بگذارید
نام و نام خانوادگي:
پست الکترونیکی:
عنوان نظر:
متن نظر:

کد داخل کادر را وارد کنید* Code